Oktober in honkbal is niet alleen een kalenderverschuiving. Het is het laatste stuk. De lucht wordt fris. De inzet wordt hoger. Elke wedstrijd voelt als een warming-up voor de play-offs. Voor casual fans is het tijd om een blik te werpen op het klassement. Voor alle anderen is dit het moment waarop de legendes worden gemaakt.
Dit jaar stonden de outfielder Aaron Judge van de New York Yankees volop in de schijnwerpers. Hij speelde niet alleen honkbal. Hij was op jacht naar de geschiedenis.
Op 5 oktober, in Globe Life Field tegen de Texas Rangers, deed Judge wat velen dachten dat onmogelijk was. Hij sloeg zijn 62e homerun van het seizoen.
Het is officieel. Judge heeft het homerunrecord van de American League in één seizoen verbroken. Dat record was 61. Het stond sinds 1961. Het was eigendom van Roger Maris.
De kloof is groter dan je denkt
De afstand tussen Judge en de rest van de roedel is enorm. Volgens het Elias Sports Bureau is er al bijna een eeuw niets gebeurd.
Na zijn 57e homer op 13 september had Judge 20 homeruns voorsprong op de volgende speler. De laatste keer dat een leider zo’n enorme voorsprong had, was in het seizoen 1928. Destijds leidde Babe Ruth het veld met 23 homeruns op Jim Bottomley en Hack Wilson.
Tegenwoordig is Judge’s naaste rivaal Philadelphia Phillies outfielder Kyle Schwarber. Schwarber heeft 46 homeruns. Dat is een achterstand van 16 homeruns. In het moderne honkbal worden de gaten snel kleiner. Deze is een kloof.
Het tempo was onhoudbaar
De cijfers van Judge waren vanaf het begin absurd.
- April: 6 homeruns in 20 wedstrijden
- Mei: 12 homeruns in 27 wedstrijden
- Juni: 11 homeruns in 28 wedstrijden
- Juli: 13 homeruns in 25 wedstrijden
- Augustus: 9 homeruns in 27 wedstrijden
Halverwege september kreeg hij een traantje. Elke 2,5 teamwedstrijden sloeg hij een homerun. De reguliere competitie eindigde op 5 oktober. Volgens berekeningen zal hij de 65 niet halen. Dat is onwaarschijnlijk. Maar de context is belangrijk.
Als Judge met 65 was geëindigd, zou dit het hoogste totaal zijn sinds Barry Bonds in 2001 73 sloeg. Het zou pas de vijfde keer in de geschiedenis van de MLB zijn dat iemand het plateau van 65 homeruns wist te bereiken.
De asterisk-schaduw
Records in honkbal zijn zelden alleen maar cijfers. Het zijn debatten.
Fans en historici kijken vaak met argwaan naar de 60-home-run club. Waarom? Vanwege prestatiebevorderende medicijnen (PED’s). De zware slagmensen van de moderne tijd zijn verwikkeld in controverses.
- Barry Bonds: 73 homeruns (2001)
–Mark McGwire: 70 (1998), 65 (1999) - Sammy Sosa: 66 (1998), 64 (2001)
Elke niet-Yankee-speler die de grens van 60 homeruns bereikte, werd beschuldigd van het gebruik van verboden middelen, of bekende dat hij deze had gebruikt. Het dossier van de rechter bevat geen vlekken. Toch blijft de vergelijking hangen. De schaduw van het steroïdentijdperk zorgt ervoor dat het getal 62 zwaarder aanvoelt. Het is prestigieus. Het is ook ingewikkeld.
Op jacht naar de Triple Crown
Het homerunrecord is slechts de helft van het verhaal. Judge is ook op jacht naar de Triple Crown.
Dit is de heilige graal voor hitters. Het vereist het leiden van de competitie in drie categorieën in hetzelfde seizoen:
1. Homeruns
2. Slaggemiddelde
3. Binnengeslagen punten (RBI)
Judge leidt momenteel zowel de American League als de Major League Baseball in homeruns (62) en RBIs (133). Zijn slaggemiddelde ligt op een respectabele .311.
Met dat gemiddelde wordt hij vierde in de AL. Hij is dichtbij. Maar ‘dichtbij’ is bij honkbal een gevaarlijke plek. Een paar tegenvallers. Een paar vrije nachten. De kroon glijdt weg.
Op 1 oktober 1961 sloeg Roger Maris zijn 61e homerun en brak daarmee het record van Babe Ruth. Hij werd ook verkozen tot MVP van de American League.
Rechter bewandelt het pad van Maris. Het lawaai van de menigte is nu luider. De druk is dikker. Hij heeft de macht. Hij heeft de plaatdiscipline. Hij heeft het podium.
Het seizoen is voorbij. De play-offs beginnen. Maar het recordboek sluit pas als de laatste nul is opgenomen. De rechter heeft zijn stempel al gedrukt. De
