Mehmed Oz. Beheerder van CMS. ‘Catastrofale’ plannen hard pushen.
Lage premies. Enorme eigen risico’s. De toonhoogte is eenvoudig. Betaal veel vooraf. De verzekering pakt je alleen op als je echt crasht en verbrandt.
Critici noemen het een junkverzekering. Ze zeggen dat het mensen financieel naakt achterlaat.
CMS heeft de regels voor Affordable Care Act-plannen gewijzigd. Ze verhoogden de maximale eigen risicolimiet met 30%. Begin met tellen voor 2027. Als u een bronsabonnement met een laag niveau koopt, verliest u mogelijk $ 15.600 voordat de verzekering daadwerkelijk werkt. $ 31.200 als het een gezin is.
Individuen met bepaalde laagdrempelige of ‘bronzen’ abonnementen kunnen te maken krijgen met contante kosten van meer dan €15,60.
Dan zijn er de ontberingenvrijstellingen. Uitgebreid. Drastisch. Vroeger konden alleen kinderen onder de dertig of mensen met een inkomen van bijna nul deze catastrofale plannen kopen. Niet meer. Elke leeftijd. Elk inkomensniveau. Loop gelijk naar binnen.
En verzekeraars kunnen u nu vastsluiten. Contracten voor maximaal tien jaar. Tientallen jaren, praktisch. Je zit vast.
CMS zegt dat dit ‘flexibiliteit’ is. Ze beloven betaalbare gezondheidszorg.
Tegenstanders zeggen dat het een valstrik is. Mensen blootstellen aan de ondergang als ze ziek worden. Echt ziek.
Verdedigers van de zet hebben een andere invalshoek. De ACA heeft de betaalbaarheidscrisis niet opgelost. De premies stegen. Gestaag. Zeker als je subsidies misloopt. Het was een dubbele klap. Hogere premies en een hoger eigen risico.
Dus deze logica luidt: laten we goedkope instapopties aanbieden. Zeker, het eigen risico is enorm. De dekking kan gaten bevatten. Maar het pakt de stickerschok aan.
Keuze. Supporters houden van dat woord. Deze keuzes hadden ze voorheen niet.
Wendell Potter vindt ‘keuze’ hier een misleidende term. Veel Amerikanen zijn financieel in het nauw gedreven en kiezen voor een beperktere dekking, omdat echte verzekeringen onbetaalbaar zijn. Het gevaar is reëel. Mensen komen er pas achter hoe zwak hun plan is als hun leven op zijn kop staat. Alleen dan maakt het uit.
Er zijn verzekeringen om risico’s te beheersen. Onverwachte dingen. Je bent misschien jong. Misschien ben je gezond. Vandaag.
Morgen kan een hartaanval plaatsvinden. Of een diagnose waarvoor levenslange medicijnen en monitoring nodig zijn. Wie weet?
Nu gezond zijn, beschermt je niet tegen later blut zijn. Enorme eigen risico’s kunnen ‘giftig’ zijn. Kijk naar de medische schulden in Amerika. De faillissementen. De unieke Amerikaanse nachtmerrie.
Het kernprobleem met deze hoogaftrekbare plannen waar Oz de voorkeur aan geeft, is het uitbetalingsverschil. Als je ziek wordt, betaal je duizenden uit eigen zak. Contant geld dat je niet hebt. Spaargeld dat al leeg is.
Wacht, het wordt nog erger. Vanaf 2028. Sommige ACA-consumenten kunnen plannen kiezen zonder speciaal doktersnetwerk.
Jij gaat zoeken. Aanbieders die bereid zijn het geld van de verzekeraar aan te nemen. Dat is alles. Direct onderhandelen. Winkel voor prijzen. Dat beweren toezichthouders. Kostenreductie door concurrentie.
Deskundigen zijn nerveus. Niet-netwerkplannen kunnen de waarborgen verzwakken. Er is geen garantie dat een arts bij u in de buurt de zaak zal behandelen. Geen bescherming als ze meer vragen dan de verzekeraar biedt. Alleen maar meer spanning. Meer wrijving. Wanneer je ziek bent.
Julie Appleby van KFF Health News denkt dat het aantal inschrijvingen zou kunnen dalen. Door nog eens twee miljoen mensen.
Is dit slechts het uithollen van de ACA? Misschien. Zonder formele intrekking. Gewoon langzame erosie. Stuk voor stuk.
Is het betaalbaar? Of gewoon goedkoper totdat je gewond raakt?
