Norman Ross był kimś więcej niż tylko pływakiem. Był siłą natury w wodzie i niszczycielem fundamentów na lądzie. Urodzony w Portland w stanie Oregon w 1896 roku, stał się jednym z najbardziej utytułowanych sportowców swojej epoki, a później pierwszym DJ-em muzyki klasycznej w Stanach Zjednoczonych.
Jego historia zaczyna się od surowego talentu. Ross studiował na Uniwersytecie Stanforda, gdzie doskonalił swoje umiejętności. Już w 1916 roku ustanowił swój pierwszy rekord świata na 220 jardów stylem dowolnym. Był to znak tego, co miało nadejść w jego przyszłości. W następnym roku zdobył tytuł mistrza kraju AAU w biegu na 440 jardów. Tytuł ten zachował w 1920 r. W tym samym roku do swoich osiągnięć dodał tytuł AAU na dystansie jednej mili w terenie. Następnie odbyły się cztery halowe mistrzostwa AAU. Zdominował basen.
Ale Ross zrobił coś więcej niż tylko szybkie pływanie. Służył w armii amerykańskiej podczas I wojny światowej. Generał John J. Pershing odznaczył go za męstwo. Ta dyscyplina wojskowa towarzyszyła mu na Igrzyskach Olimpijskich w Antwerpii w 1920 roku.
Zamieszki w Antwerpii
Wyjazd do Belgii okazał się katastrofą. Reprezentacja olimpijska Stanów Zjednoczonych wyruszyła na przepełnionym statku pogrzebowym. Umieszczono ich w prowizorycznych pokojach w szkole w Antwerpii. Warunki były okropne. Większość sportowców zachowałaby milczenie. Chcieli zachować swoje medale.
Ross nie milczał. Przewodził buntowi sportowców przeciwko Amerykańskiemu Komitetowi Olimpijskiemu. Nie zgodził się na złe traktowanie.
Pomimo chaosu zdominował wodę. Zwyciężył na 400 m stylem dowolnym. Zwyciężył na 1500 m stylem dowolnym. Pływał także w zwycięskiej sztafecie 4×200 metrów. To trzy złote medale. Brał także udział w reprezentacji USA w piłce wodnej, która zdobyła brązowy medal.
Dziedzictwo wytrzymałości
Ross był znany ze swojej niesamowitej wytrzymałości. Ustanowił osobiste rekordy świata na 400 i 800 metrów stylem dowolnym. Ustanawiał także rekordy w wyścigach, które już się nie odbywają: na 220, 300, 440, 500 i 880 jardów stylem dowolnym oraz na 300 i 500 metrów stylem dowolnym. W sumie ustanowił ponad 10 rekordów świata.
Jego kariera wykraczała daleko poza pływanie. Podczas II wojny światowej służył jako adiutant generała Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych Jamesa H. Doolittle’a. Później znalazł inny rodzaj uwagi opinii publicznej. Został pierwszym DJ-em w Stanach Zjednoczonych, który transmitował muzykę klasyczną. Przez wiele lat nadawał w chicagowskiej stacji radiowej.
Ross zmarł w Evanston w stanie Illinois 19 czerwca 1953 roku. Po zakończeniu kariery pływackiej uzyskał dyplom prawnika na Northwestern University. Jednak jego nazwisko pozostaje kojarzone z konkretnym momentem w historii igrzysk. To moment, w którym sportowiec decyduje, że godność jest ważniejsza niż protokół.
Przewodził buntowi sportowców przeciwko Amerykańskiemu Komitetowi Olimpijskiemu. Mimo trudnych warunków zwyciężył w biegach na 400 i 1500 m stylem dowolnym.
