Wij doen het allemaal. Wij blijven te laat op. De tv knippert aan, de telefoon licht op, zeggen we tegen onszelf nog één hoofdstuk.
Licht laat ons in de wakkere zone blijven hangen. Het misleidt ons door te denken dat het onschuldig entertainment is.
Maar nieuw onderzoek gepresenteerd tijdens de 25e Scientific Sessions van de American American Heart Association zegt dat we ongelijk hebben. Het gaat niet alleen om vermoeide ogen. Het gaat over stress, ontstekingen en je hart dat overuren draait terwijl je naar herhalingen kijkt.
Ik ben schuldig zoals ten laste gelegd. Schermtijd ‘s avonds laat? Ja, ik heb dit gedaan.
Binnen de studie
Onderzoekers keken naar meer dan 450 volwassenen zonder eerdere hartziekte. Ze gebruikten PET/CT-scans om in de hersenen en bloedvaten te kijken. Ze keken naar twee specifieke markeringen. Hersenstressactiviteit. Arteriële ontsteking.
Deze verschijnen jaren voordat hartziekten daadwerkelijk toeslaan.
Vervolgens controleerden ze de lichten buiten die huizen. Blootstelling aan kunstlicht toegewezen aan adres.
Dit is de schade:
- Hoger nachtlicht betekent hogere stresssignalen in de hersenen. Met name de gebieden die ‘vecht-of-vlucht’ veroorzaken.
- Die gestresste hersenen kwamen met ontstoken slagaders.
- De combinatie creëert een hoog risico op toekomstige hartgebeurtenissen.
Je hersenen zien nachtlicht en raken in paniek. Hij denkt dat er een roofdier is. Of een deadline. Er is alleen Netflix. Maar het lichaam reageert toch.
“Kunstlicht ‘s nachts… beïnvloedt niet alleen onze slaap, maar ook de gezondheid van het hart op de lange termijn.”
Waarom je niet kunt rusten
We weten dat licht melatonine doodt. Het hormoon dat zegt ga slapen. Iedereen kent dit onderdeel.
Maar licht doet iets gemeners. Het activeert het sympathische zenuwstelsel.
Dat systeem houdt je alert. Klaar om te rennen. Handig voor het ontsnappen van tijgers. Nutteloos als je onder dekens ligt en probeert je DNA te repareren.
Als je dat systeem de hele nacht aan laat staan, raakt je lichaam versleten. De bloeddruk gaat omhoog. Slagaders worden stijf. Ontsteking treedt op.
Je hart krijgt niet de rust die het nodig heeft. Het werkt hard voor licht dat geen evolutionair doel dient.
Hoe het te repareren
Je hoeft niet in een grot te leven. Wees gewoon gemeen tegen het licht ‘s nachts.
Maak de slaapkamer donker. Verduisteringsgordijnen werken. Oogmaskers helpen. Doorsijpeling van straatlantaarns? Blokkeer het.
Vervang de lampen. Blauw-witte LED’s horen bij de dag. Amberkleurige tinten voor de nacht. Vertel je hersenen dat het veilig is om terug te schakelen.
Geef apparaten een avondklok. Een uur voor het slapengaan worden de schermen donker. Digitale zonsondergang. Je hersenen zullen je dankbaar zijn door de ‘dagmodus’ los te laten.
Schakel de buitenverlichting uit. Gebruik sensoren. Gebruik timers. Minder licht buiten betekent minder licht binnen. Bespaart ook energie.
Het is maar een kleinigheid. Verlichting is geen ingewikkelde natuurkunde. Het is milieu.
En dat is de valkuil. We gaan ervan uit dat slaap alleen maar onze ogen sluit. Maar als je lichaam wordt aangevallen door fotonen, kan de slaap dit niet oplossen.
Doe het licht uit. Laat je bloedvaten ontspannen.
Of niet. Ik weet in ieder geval wat er dan gebeurt.
