Jean-Louis-Marie Poiseuille zmienił nasze rozumienie dynamiki płynów w organizmie człowieka. Francuski lekarz i fizjolog urodził się 22 kwietnia 1797 r. w Paryżu. Zmarł tam nieco ponad 72 lata później, 26 grudnia 1869 r.
Dyplom lekarza uzyskał w 1828 r. Następnie otworzył w mieście prywatną praktykę. Ale jego prawdziwym zainteresowaniem było krążenie krwi. Chciał zrozumieć, w jaki sposób krew przepływa przez naczynia.
Aby się tego dowiedzieć, przeprowadził eksperymenty. Pompował ciecze przez wąskie rurki. Wyniki dały mu wyrażenie matematyczne opisujące przepływ laminarny. Oznacza to płynny, pozbawiony turbulencji ruch. Wzór pokazuje, że natężenie przepływu zależy od trzech czynników:
- Lepkość płynu
- Spadek ciśnienia na rurze
- Średnica rury
Gotthilf Hagen, niemiecki inżynier hydraulik, doszedł niezależnie do tego samego wniosku. Dlatego zależność jest często nazywana równaniem Hagena-Poiseuille’a. Do dziś pozostaje kamieniem węgielnym hemodynamiki.
Poiseuille wniósł także inny ważny wkład. Uważa się, że był pierwszym lekarzem, który użył manometru rtęciowego do pomiaru ciśnienia krwi. Do tej pory nie było wiarygodnego sposobu na ilościowe określenie ciśnienia wewnątrz tętnic.
Jego prace łączyły fizykę i medycynę. Nie tylko zaobserwował objawy. Określił je ilościowo.
„Natężenie przepływu zależy od lepkości płynu, spadku ciśnienia na rurze i średnicy rurki.”
Ta precyzja położyła podwaliny pod nowoczesną kardiologię. Nadal używamy jego zasad, aby zrozumieć opór w małych naczyniach.
Dlaczego jest to ważne teraz? Ponieważ za każdym razem, gdy lekarz mierzy ciśnienie krwi lub bada blaszkę miażdżycową w tętnicach, opiera się na matematycznej podstawie stworzonej przez Poisela. To równanie nie jest tylko abstrakcją. To jest w twoich żyłach.
