Waarom gebeurt de hik na anesthesie?

0
12

Artsen kennen de werking van een hik. Ze weten niet waarom het gebeurt.

Het proces is eenvoudig genoeg. Je middenrif (de grote spier die je borst van je buik scheidt) krijgt plotseling spasmen. Jij hapt naar adem. Je glottis klapt dicht. De stembanden sluiten zich en houden lucht vast. Het geluid dat je hoort is het resultaat.

Het is een reflex. Een kortsluiting in het lichaam.

Maar de oorzaak? Dat is waar het mysterie ligt.

We kunnen triggers identificeren. Wij weten wat het veroorzaakt. Een specifieke trigger is anesthesie. Dit is geen kleine bijwerking. Het is een gedocumenteerd fenomeen dat vaak tot complicaties leidt.

Aanhoudende en hardnekkige hik

De meeste mensen ervaren hikken die minuten duren. Of uren. Ze gaan vanzelf weg. Of je houdt je adem in. Je drinkt water. Je wordt bang. De aflevering eindigt.

Maar als de hik langer dan 48 uur aanhoudt, verandert de medische term. Ze worden aanhoudende hik genoemd.

Als ze langer dan een maand duren, zijn ze hardnekkig.

Dit is niet alleen maar ergernis. Het is een teken van iets diepers.

Anesthesie is een bekende oorzaak van deze langdurige episoden. Maar het is niet de enige.

De rol van anesthesie bij chronische hik

De hik veroorzaakt door anesthesie is meestal chronisch. Dit betekent dat ze niet snel oplossen. Ze blijven bestaan.

Waarom? Het verband tussen anesthesie en de hik wordt niet volledig begrepen. Maar het verband is duidelijk.

Andere oorzaken zijn onder meer problemen met het centrale zenuwstelsel. Metabolische problemen spelen ook een rol.

Het lichaam is complex. Het diafragma is slechts het laatste stadium van een langere keten. Wanneer die keten wordt verstoord door medicijnen, ziekte of stofwisseling, kan de hikreflex vastlopen.

De triggers begrijpen

Als u een operatie ondergaat, vraag dan naar dit risico. Het is niet gebruikelijk. Maar het is echt.

Bij de hikreflex is de nervus vagus betrokken. De middenrifzenuw. Het centrale zenuwstelsel. Anesthesie kan al deze irriteren.

Voor de meesten is het een kort moment van ongemak. Voor sommigen is het een hardnekkig probleem.

Het verschil tussen een paar minuten en een maand is aanzienlijk. Eén is vervelend. De andere is een medische aandoening.

Ken het verschil. Weet wanneer u hulp moet zoeken. Het lichaam spreekt in spasmen. Soms moeten we gewoon luisteren.