Ard Schenk kwam niet alleen opdagen op de Olympische Winterspelen van 1972. Hij arriveerde in Sapporo, Japan, en ontmantelde het veld volledig. Schenk, geboren op 16 september 1944 in Anna Paulowna, Nederland, werd gebouwd voor het ijs. Hij liep dat jaar weg met drie gouden medailles. Het was het hoogtepunt van een carrière die opnieuw definieerde wat een schaatser kon doen.
Hij was geen sensatie van de ene op de andere dag. Schenk begon in 1964 internationaal te concurreren. Zijn vader was bondscoach van het schaatsen, dus het ijs lag altijd onder zijn voeten. Hij behaalde zijn eerste Europese kampioenstitel in 1966. In 1967 was hij al wereldkampioen op de 1.500 meter. Die titel bleef hangen tot hij 1969 miste. Hij behield hem opnieuw van 1970 tot en met 1972. Ook claimde hij de wereldtitel op de 5.000 meter in 1971 en 1972. En de kroon op de 10.000 meter van 1971 tot 1972.
De Spelen van Grenoble in 1968 stelden hem voor het eerst op de proef. Hij pakte zilver op de 1.500 meter. Niet slecht voor een aanloop naar de grote. Maar vier jaar later was hij onaantastbaar. Hij won handig de races van 1.500, 5.000 en 10.000 meter. Het enige wat hij miste was de 500 meter sprint. Hij viel al na vier stappen. Het was een bruut einde aan een mogelijke sweep.
Schenk was de eerste schaatser die in één jaar (1972) de races van 500, 1.500, 5.000 en 10.000 meter op de wereldkampioenschappen won.
Die historische prestatie – het winnen van alle vier de afstanden op de Wereldkampioenschappen allround in één jaar – was nog niet eerder gedaan. Schenk heeft het gedaan. Niemand had ooit zulke afstanden afgelegd. Het blijft een van de meest indrukwekkende prestaties in de wintersportgeschiedenis.
Na Sapporo veranderde het landschap van het schaatsen. Schenk sprong in de strijd. In 1973 werd hij de topattractie van een nieuwe professionele schaatscompetitie. Hij won daar diverse titels. De competitie stopte in 1974. Kort daarna ging hij met pensioen. Het tijdperk van zijn dominantie eindigde stilletjes.
