Hoe het #Bobodoll-experiment ons begrip van aangeleerde agressie veranderde
Albert Bandura keek niet alleen naar kinderen die speelden. Hij zag ze leren. Bandura werd in 1925 geboren in Mundare, Alberta en groeide op in de schaduw van de Trans-Canada Railway. Zijn vader legde spoorlijnen aan. Zijn moeder is van Oekraïense afkomst en zijn vader komt uit Krakau, Polen en is als tiener hierheen verhuisd. Bandura was de jongste van zes kinderen.
Hij begon niet als een psychologiegigant. Hij begon als student. Nadat hij in 1946 de middelbare school had afgerond, ging hij naar de Universiteit van British Columbia. In 1949 ontving hij de Bolocan Award als uitmuntende psychologiestudent van de school. Hij stapte over naar de Universiteit van Iowa. Daar behaalde hij in 1951 een masterdiploma en twee jaar later een doctoraat in de klinische psychologie.
In 1953 gaf hij een jaar les aan Stanford University. Een jaar is niet lang. hij bleef. hij werd hoogleraar. In 1974 werd hij benoemd tot David Starr Jordan hoogleraar psychologie en sociale wetenschappen. Twee jaar later werd hij hoofd van de afdeling. Hij bleef daar tot 2010, toen hij emeritus hoogleraar werd. Hij stierf op 26 juli 2021 in Stanford.
De mechanica van observatie
We hebben de neiging om leren als iets actiefs te beschouwen. Probeer, faal en pas aan. Bandura gelooft dat dit niet het hele verhaal is. Het gaat niet alleen om iets doen. Het gaat om zien.
In 1961 voerde hij het zogenaamde “Bobo Doll Experiment” uit. Het is heel eenvoudig. Achteraf gezien was het wreed. De onderzoekers brachten de kleuters de kamer in. Er is een Bobo-pop, een opblaasbaar clownspeelgoed. Sommige kinderen keken hoe de volwassenen de poppen sloegen. Fysiek. verbaal. Ze schreeuwden ernaar. Ze sloegen erop met een hamer.
Daarna bleven de kinderen alleen achter met de pop.
Wat er daarna gebeurde was een datapunt dat alles veranderde. Kinderen imiteren volwassenen. Ze vallen poppen op dezelfde manier aan. ze gebruikten dezelfde woorden. Als ze zien dat een volwassene een beloning ontvangt, is de kans kleiner dat ze het agressieve gedrag meteen zullen imiteren, maar ze leren het gedrag nog steeds. Zelfs als de volwassene wordt gestraft, kennen de kinderen de daad. Zelfs als de volwassene wordt gestraft, kennen de kinderen de daad. Het was gewoon niet meteen gedaan.
De volgende test op videoband gaf dezelfde resultaten. Kinderen leren over agressie door observatie. Niet alleen van mensen die je kent. Ook van schermen.
Toen de media aan de wet voldeden
Eind jaren zestig verkeerde het land in een crisis. De moord op Robert F. Kennedy werd live uitgezonden en grafisch gefilmd. Ondertussen blijven er berichten binnenkomen over kinderen die gewond raken bij het nabootsen van stunts die ze op tv hebben gezien. In de advertentie slaan kinderen elkaar met hamers op het hoofd om hoofdpijn te genezen. Echte kinderen werken hard. Echte kinderen krijgen hersenschuddingen.
De publieke bezorgdheid nam toe. Bandura is een van de weinige stemmen met harde data. Hij is opgeroepen om te getuigen voor de Federal Trade Commission (FTC), de Eisenhower Commission en verschillende congrescommissies.
Zijn getuigenis had niets met emoties te maken. Het gaat om het bewijs. Televisiegeweld beïnvloedt agressief gedrag. Periode..
De Federal Trade Commission luisterde. Zij zijn van mening dat afbeeldingen van kinderen die zich bezighouden met gevaarlijke activiteiten onaanvaardbaar zijn. Er werden nieuwe reclamenormen aangenomen. Gedreven door de sociale wetenschappen is de tijd dat kinderen gevaarlijke dingen deden met goedkope pijnstillers aan het verdwijnen.
De kracht van zelfeffectiviteit
Bandura’s werk bevatte meer dan louter agressie. Hij keek naar binnen. In 1977 stelde hij het concept van ‘self-efficacy’ voor.
Klinkt heel academisch. Dit is eigenlijk heel praktisch. Self-efficacy is het geloven in het eigen kunnen. Het bepaalt wat je doet. Het bepaalt hoeveel moeite je erin steekt. Het hangt ervan af hoe je het voelt om het te doen.
Als je denkt dat je het niet kunt, probeer je het ook niet. Of ze geven het op bij de eerste problemen.
Als je gelooft dat je het kunt, zul je je best doen.
Dit leidde in 1986 tot de Sociaal Cognitieve Theorie.
Theorie is interactie. Het is niet alleen de omgeving die gedrag bepaalt. Het is niet alleen biologie.
Dit is een cyclus. Omgeving, cognitie en gedrag beïnvloeden elkaar om de menselijke activiteit te bepalen. Geen enkele factor domineert. Ze voeden elkaar..
Een erfenis van citaten
Net zoals anderen postzegels verzamelen, verzamelt Bandura prijzen.
- 2004: Ontvanger van de APA Lifetime Achievement Award in Psychologie.
- 2006: Gouden medaille van de American Psychological Foundation.
- 2008: Ontvanger van de Grawemeyer-prijs voor psychologie, Universiteit van Louisville. Dit is $200.000 waard.
- 2016: Nationale Wetenschapsmedaille.
In 1974 was hij president van de APA. In 1980 werd hij verkozen tot lid van de American Academy of Arts and Sciences.
Zijn boeken hebben het veld gevormd. * Agressie bij adolescenten * (1959). Principes van gedragsverandering (1969). Agressie: een sociale leeranalyse (1973). Sociale leertheorie (1977). Morele onthechting: hoe mensen zichzelf schade berokkenen en met zichzelf leven (2016). Hij heeft tientallen boeken geredigeerd of co-auteur geweest. Hij is lid van de raden van bestuur van tijdschriften als Media Psychology en Cognitive Therapy and Research.
In 2002 noemde de Review of General Psychology hem de vierde grootste psycholoog van de 20e eeuw. Achter hem stonden B.F. Skinner, Jean Piaget en Sigmund Freud. Vooruit? Niemand.. Hij was een brug tussen de oude behavioristen en moderne cognitieve wetenschappers.
Hij stierf op 95-jarige leeftijd. De Bobo-poppen kloppen nog steeds.
