Home Zdrowie Fitness i sport Jak ćwiczenia przekierowują przepływ krwi do mięśni

Jak ćwiczenia przekierowują przepływ krwi do mięśni

0

Kiedy zaczynasz biegać lub podnosić ciężary, Twoje ciało nie tylko pompuje więcej krwi. Przebudowuje swój „system rurociągów”. Naczynia krwionośne w pracujących mięśniach rozszerzają się, umożliwiając przepływ znacznie większej objętości krwi. Wyobraź sobie wymianę wąskiego węża ogrodowego na szeroki wąż strażacki. Ciśnienie może pozostać podobne, ale objętość przepływającej przez nie wody dramatycznie wzrasta.

Ta fizyczna zmiana nie jest magią. To jest reakcja chemiczna.

Dlaczego mięśnie potrzebują więcej tlenu

Silnikiem napędzającym te zmiany jest Twój własny metabolizm. Kiedy mięśnie kurczą się, zużywają ATP (trifosforan adenozyny), podstawową walutę energetyczną komórek. W procesie rozkładu uwalniane są produkty uboczne metabolizmu: adenozyna, jony wodoru i dwutlenek węgla.

Te chemikalia nie tylko znikają. Wyciekają z komórek mięśniowych i wpływają na pobliskie naczynia włosowate – maleńkie naczynia o cienkich ściankach, w których zachodzi wymiana gazowa. Obecność tych produktów ubocznych sygnalizuje rozszerzenie naczyń włosowatych. Proces ten nazywa się rozszerzaniem naczyń.

„Zwiększony przepływ krwi dostarcza więcej natlenionej krwi do pracujących mięśni”.

Rezultat jest oczywisty: więcej tlenu dociera do tkanek, które go najbardziej potrzebują. Im aktywniej się poruszasz, tym bardziej otwierają się te naczynia. Jest to bezpośrednia odpowiedź na lokalną potrzebę.

Odprowadzanie krwi z innych narządów

Jednak rozszerzenie naczyń krwionośnych w mięśniach wymaga krwi, która musi skądś pochodzić. W każdym momencie organizm ma jego ograniczoną podaż. Prowadzi zimne i wyrachowane przeliczenie.

Kiedy zaczynasz ćwiczyć, do gry włącza się współczulny układ nerwowy. Jest częścią autonomicznego układu nerwowego, który kontroluje mimowolne funkcje, takie jak częstość akcji serca i trawienie. Jest kontrolowany przez pień mózgu i rdzeń kręgowy. Jego zadaniem jest przygotowanie organizmu do wysiłku fizycznego.

Czyni to poprzez wysyłanie sygnałów do naczyń krwionośnych w całym organizmie w celu ich skurczenia. Nazywa się to zwężeniem naczyń. Zwężenie naczyń oznacza zmniejszenie przepływu krwi do narządów, którego można uniknąć w krótkim okresie. Żołądek, jelita i nerki otrzymują sygnał do skurczu. Trawienie spowalnia i zmniejsza się produkcja moczu. Z tych „niepotrzebnych” tkanek odpływa krew.

Mechanizm tłumiący

Tutaj robi się ciekawie. Mięśnie również otrzymują ten sam sygnał współczulny, aby się kurczyć. Gdyby ten sygnał działał bez ograniczeń, mięśnie cierpiałyby z powodu głodu tak samo jak reszta ciała, co ogranicza przepływ krwi.

Ale mięśnie mają prawo weta.

Wspomniane powyżej produkty uboczne metabolizmu – adenozyna, jony wodoru, dwutlenek węgla – są wystarczająco silne, aby pokonać polecenie układu nerwowego dotyczące skurczu. Zamiast tego powodują rozszerzenie lokalnych naczyń.

W ten sposób powstaje przeciąganie liny. Układ nerwowy mówi „blisko” jelit i nerek. Lokalna chemia mówi „otwarta” na mięśnie. Lokalna chemia wygrywa.

Spowoduje to utworzenie przekierowania. Krew, która trafiała do układu trawiennego, zostaje przekierowana. Przepływa przez rozszerzone naczynia w mięśniach. Ten podwójny efekt drenażu krwi z nieaktywnych narządów i rozszerzania naczyń krwionośnych w aktywnych narządach zapewnia, że ​​pracujące mięśnie otrzymują natlenioną krew, której potrzebują do dalszej pracy.

To jest skuteczny system. Opiera się jednak na precyzyjnej równowadze sygnałów chemicznych i poleceń neuronowych. Kiedy ta równowaga zostaje zakłócona, cierpi na tym produktywność. Gdy działa prawidłowo, dojedziesz dalej, szybciej i przy mniejszym zmęczeniu.

Exit mobile version