Wracasz do domu po 12-godzinnej zmianie. Krawat został usunięty. Obcasy są wyłączone. Zakładasz spodnie dresowe i pozwalasz palcom oddychać. To poczucie wolności. Dla innych jest to zdjęcie butów pod stołem podczas posiedzenia budżetowego. Albo założyć klapki, bo zza chmur wreszcie wychodzi słońce.
Nikt nie wini bosych stóp, jeśli wyglądają na czyste.
Jednak dzieje się coś, co natychmiast wszystko niszczy. Zapach.
Nie zdajesz sobie sprawy, że to się dzieje, dopóki ktoś nie zmarszczy nosa. Albo twój partner o tym nie wspomina. Powietrze staje się coraz gęstsze. Jakie to żenujące! Teraz chcesz nosić te buty na zawsze. Chcesz na zawsze ukryć się w sandałach. To nie do zniesienia. Nie można unikać interakcji społecznych tylko po to, aby uniknąć nieprzyjemnego zapachu stóp.
Pomocne może być nałożenie dezodorantu pod pachami. Prawdziwy problem poniżej kostki rzadko rozwiązuje się w ten sposób. Aby wyeliminować zapach, musisz zrozumieć, skąd pochodzi. To nie tylko pot. To jest biologia. I chemia.
Biologia potu i skóry
Większość zapachów ciała pochodzi z gruczołów apokrynowych. Występują w okolicy pach i pachwin. Wydzielają płyn zawierający białka i aminokwasy. Bakterie zjadają to białko. Produktem odpadowym jest zapach.
Nogi są inne. Są pokryte gruczołami ekrynowymi. Pot ten składa się głównie z wody. Jest płynny. Szybko odparowuje. Zwykle nie pachnie.
Ale twoje nogi są pełne. Zawierają około 500 000 z 2–5 milionów gruczołów potowych w ludzkim ciele. Jest to wysokie stężenie. Dlaczego jest ich tak dużo?
Naukowcy uważają, że jest to dziedzictwo ewolucyjne. Ludzie chodzili boso od tysięcy lat. Ziemia była gorąca. Stały kontakt z podłożem zwiększa temperaturę ciała. Więcej gruczołów potowych pomogło nam się ochłodzić. Pot po prostu wyparował z mojej nagiej skóry.
Dzisiaj masz na sobie skarpetki. Masz na sobie buty. Pot pozostaje. Środowisko się zmienia.
Bakterie: prawdziwy winowajca
Zatrzymany pot tworzy ciepłe i wilgotne środowisko. Bakterie świetnie się tu rozwijają. Ale nieprzyjemny zapach stóp nie jest powodowany przez bakterie zjadające pot. Jest to spowodowane przez bakterie zjadające martwy naskórek.
Dwa główne typy bakterii zamieniają stopy w fabryki chemiczne.
Brevibacterium linava jest jednym z nich. Żywią się suchą, martwą skórą. Aminokwasy rozkładają się na gazy. Gazem jest merkaptan metylu. Zapach? Zgniłe jajka. Albo kapusta.
Jeśli Twoje stopy pachną octem, sprawdź obecność Staphylococcus epidermidis. Bakterie te żywią się różnymi aminokwasami w skórze. Wytwarza kwas izomerkatanowy. Ma ostry kwaśny zapach.
Zwykle występuje mieszanka obu typów. Kiedy te bakterie rozmnażają się w dużych ilościach, Twoje stopy zaczynają śmierdzieć.
To nie jest nowy problem. To jest chemia.
Połączenie sera
Wszystko to ma ciekawy aspekt. Brevibacterium linava występuje nie tylko w obuwiu. Występuje także w skórce niektórych serów.
Pomyśl o serach, których skórka została umyta. Adama. Munstera. Limburgski. Ten ostry zapach? Ten zapach? Pochodzi od tych samych bakterii, które żyją na Twoich stopach.
Można jeść ser. Możesz także sam go powąchać. To samo dotyczy nauki. To samo tyczy się bakterii. Rezultat jest taki sam.
Zrozumienie tego zmieni sposób, w jaki podchodzisz do problemów. Nie zajmujemy się tylko brudem. Kontrolujesz ekosystem bakteryjny. Ekosystemy mogą się zmieniać.
Zapachy to nie tylko brzydkie zapachy. To sygnał biologiczny. Nieprzyjemny zapach stóp jest powodowany łącznie przez dwa czynniki: pot i bakterie. Bakterie są zawsze obecne na naszej skórze. Większość z nich jest nieszkodliwa. Jednakże niektóre gatunki, takie jak Brevibacteriaia, dobrze rozwijają się w wilgotnych i ciemnych miejscach. Żywią się martwą skórą. Uwalnia to związki o zapachu stęchłego sera lub siarki.
Nie możemy zapobiec obecności bakterii. Jedyne, co możemy zrobić, to kontrolować ich populację.
Zacznijmy od podstaw. Umyj stopy. Używaj mydła antybakteryjnego. Jeśli się spieszysz, możesz łatwo pominąć ten krok. Skupiasz się na swojej twarzy. Ignorujesz swoje stopy. Nie, potrzyj dobrze. Dokładnie osusz. Wilgotność jest tutaj wrogiem. Jeśli po kąpieli nadal masz lepkie palce, oznacza to, że impreza zarazkowa dopiero się zaczyna.
Weź pod uwagę pumeks. Używaj go pod prysznicem. Usuwa suchy, martwy naskórek. Eliminuje to ich źródło pożywienia. Im mniej martwych komórek skóry, tym mniej pożywienia zawiera Brevibacteria. Nawilżanie skóry jest ważne, ale unikaj nakładania go na podeszwy stóp, które są podatne na pocenie się. Nawilżona skóra mniej się łuszczy. Mniej łuszczenia oznacza mniej pożywienia dla bakterii.
Kontrola środowiska
Pot tworzy idealne środowisko życia. Buty tworzą idealne więzienie.
Materiały syntetyczne pochłaniają ciepło. Skóra oddycha. Tkanina oddycha. Noszenie plastikowych, syntetycznych tenisówek przez cały dzień może powodować uczucie zakwaszenia stóp. Przejdź na włókna naturalne. Wełna. Bawełna. Konopie. Bambus. Pochłaniają wilgoć. Zatrzymują mniej wilgoci niż materiały syntetyczne.
Zmień skarpetki. Południe to dobry czas na zmiany. Codzienne pranie skarpetek to absolutne minimum. Brudne skarpetki stanowią zagrożenie biologiczne. Zwracają pot i bakterie z powrotem do skóry.
Buty potrzebują przerwy. Nie noś tych samych butów dwa dni z rzędu. Odwróć to. Zdejmij go, kiedy wrócisz do domu. Nie wrzucaj go do ciemnej szafy. Zostaw je w powietrzu. Zapewnij cyrkulację powietrza. Jeśli zmokną, umyj je. W zależności od materiału butów możesz je delikatnie wyprać. Sprawdź etykietę.
Odpowiednie są również otwarte buty. Sandały są przydatne. Umożliwia kontakt powietrza ze skórą. Jeśli Twoje stopy są czyste i suche, noszenie butów z odkrytymi palcami znacznie zmniejszy nieprzyjemny zapach. Nie musisz już zakrywać nóg.
Pudry, spraye i końcówki do pach
Istnieją produkty zaprojektowane specjalnie do tego celu. Antyperspiracyjny puder do stóp. Spray pochłaniający zapach. Wypełnij wkładki węglem drzewnym lub sodą oczyszczoną. Jest to przydatne. Pochłania wilgoć. Obniżają poziom pH. Bakterie nie lubią środowiska silnie kwaśnego i zasadowego. To niszczy ich zdolność do reprodukcji.
To prosta sztuczka. Do stóp używaj tego samego antyperspirantu, co pod pachami. To działa. Związki glinu mogą blokować kanały potowe. Mniej potu oznacza mniej pożywki dla bakterii. Nie jest to rozwiązanie trwałe. Będziesz musiał zastosować go ponownie. Ale to działa na wiele osób.
Moczenie i domowe sposoby
Czasami samo mydło nie wystarczy. Wymagane głębsze czyszczenie.
Spróbuj namoczyć w herbacie. Ciepła woda. Herbata. Garbniki herbaciane mają działanie wysuszające. Lekko wzmacnia skórę. Ma również lekkie działanie dezynfekujące. Moczyć przez 15 minut. Dokładnie osusz.
Sól Epsom jest również skuteczna. Siarczan magnezu pochłania wilgoć. Łagodzi ból podczas suszenia stóp. To nie jest panaceum, ale wymaga poważnej opieki.
Możesz zrobić własny proszek. Dodaj 1 łyżkę sody oczyszczonej i wymieszaj. Dodaj kilka kropli olejku eterycznego. Goździk. Lawenda. Drzewo herbaciane. Szczególnie dobre jest drzewo herbaciane. Posiada naturalne właściwości antybakteryjne. Goździki zawierają eugenol, który łagodzi ból i zwalcza infekcje. Lawenda po prostu ładnie pachnie.
Mieszaj, aż będzie gładkie. Posyp nim stopy. Wsyp go do wnętrza butów. Soda oczyszczona pochłania wilgoć. Tworzy środowisko zasadowe. Większość bakterii powodujących nieprzyjemny zapach preferuje lekko kwaśne lub obojętne środowisko.
