Het raakt zonder waarschuwing. Het middenrif krampt. De stembanden klikken dicht. Je zit vast aan die ritmische hic voor wat voelt als een eeuwigheid, of misschien maar een paar minuten. Iedereen kent het gevoel. Het is onvoorspelbaar. Het is irritant. En vooral: je hebt geen idee wanneer het zal eindigen.
Wij noemen het een hik. Technisch gezien is het een plotselinge samentrekking van het middenrif, gevolgd door de snelle sluiting van de glottis. Dat is de wetenschap. De ergernis is persoonlijk.
Er is geen universele oplossing. Niets werkt voor iedereen. Toch blijven we oude remedies proberen. We proberen onze adem in te houden. Wij drinken ijswater ondersteboven. We eten een lepel suiker. Sommige hiervan zijn onschadelijk. Anderen zijn slechts wanhopige maatregelen die voortkomen uit frustratie.
Ik heb de folklore doorzocht. Ik keek naar de fysiologie. Het doel is niet om een wondermiddel te vinden, want die bestaat niet. Het doel is om te begrijpen waarom dit gebeurt en om methoden te vinden die de reflexlus kunnen onderbreken.
De fysiologie van de spasmen
Voordat u het symptoom behandelt, moet u weten waar u tegen vecht. Een hik is een reflexboog. Het omvat de middenrifzenuw, de nervus vagus en de medulla in de hersenstam. Iets irriteert een van deze routes.
De oorzaak is vaak goedaardig.
– Te snel eten.
– Het drinken van koolzuurhoudende dranken.
– Plotselinge temperatuurveranderingen.
– Emotionele stress.
Soms is het iets hardnekkigers. Gastro-oesofageale refluxziekte (GERD) is een veel voorkomende boosdoener. Hetzelfde geldt voor irritatie van de maagwand. In zeldzame gevallen kunnen neurologische problemen of tumoren aanhoudende hik veroorzaken. Voor de gemiddelde persoon die een korte aflevering heeft, is het echter slechts een storing in het systeem.
Waarom werken de verhalen van oude vrouwen? (Of doen ze dat?)
De meeste remedies zijn afhankelijk van één mechanisme: het onderbreken van het zenuwsignaal. Ze genezen de hik niet. Ze resetten de reflex.
1. Adembeheersing
Als u uw adem inhoudt, verhoogt het kooldioxidegehalte in het bloed. Hierdoor kan het middenrif ontspannen. Het dwingt je ook om je te concentreren op je ademhalingspatroon, waardoor de krampachtige drang wordt overwonnen.
– Haal diep adem.
– Houd het 10-20 seconden vast.
– Adem langzaam uit.
2. De vaguszenuwstimulatie
De nervus vagus loopt van de hersenen naar de buik. Het stimuleren ervan kan het hiksignaal verstoren.
– Gorgelen met ijswater.
– Zuig op een ijsblokje.
– Trek aan je tong. (Het klinkt vreemd, maar het stimuleert de zenuwuiteinden in de keel.)
3. De duikreflex
Als u uw gezicht in koud water onderdompelt, wordt de duikreflex van zoogdieren geactiveerd. Het vertraagt de hartslag en kan het zenuwstelsel resetten. Het is geen gegarandeerde oplossing, maar het risico is laag.
Welke methode stopt daadwerkelijk de hik?
Er is geen peer-reviewed onderzoek dat bewijst dat één methode alle andere verslaat. Het bewijs is anekdotisch. Sommige technieken hebben echter meer fysiologische ondersteuning dan andere.
| Werkwijze | Mechanisme | Kans op succes |
|---|---|---|
Hik is vervelend. Ze onderbreken de maaltijden. Ze verstoren de slaap. En ze stoppen meestal vanzelf, maar niet snel genoeg naar jouw smaak.
De meest voorkomende oplossing is ook de eenvoudigste. Drink water.
Je drinkt een groot glas in één keer door. Of neem kleine slokjes totdat de spasmen stoppen. Het doel is om de reflexboog te onderbreken. Water werkt door de nervus vagus te stimuleren. Deze zenuw bestuurt je middenrif. Het verstoren van het signaal doorbreekt vaak de cyclus.
Richt uw aandacht
Soms moet je gewoon je hersenen afleiden. Concentreer je concentratie ergens anders.
Probeer alles op te sommen wat je deze week hebt gedaan. Herinner kleine details uit een film. Maak een hoofdwiskundig probleem. Hoe meer denkkracht je gebruikt, hoe minder je je concentreert op de hikreflex. Het is een mentale override. Je lichaam raakt in de war door de cognitieve belasting. De hik verdwijnt zonder dat je het merkt.
Ga in beweging
Stilzitten maakt de hik erger. Beweeg je lichaam.
Trappen beklimmen. Ren op zijn plaats. Ga een blokje om. Lichamelijke activiteit helpt uw middenrif te ontspannen. Het verschuift de bloedstroom. Het verandert je ademhalingsritme. Een eenvoudige verandering van houding kan ook helpen. Door naar voren te buigen, wordt de borst samengedrukt. Deze druk kan de zenuwsignalen resetten.
Zuur en suiker
Citrusvruchten zijn niet alleen voor de smaak. Het zijn functionele hulpmiddelen.
Doe wat citroensap op een suikerklontje. Laat het in je mond oplossen. De zuurgraad veroorzaakt een sterke smaakreactie. Hierdoor wordt het middenrif geschokt. Het dwingt de spier om anders samen te trekken. De plotselinge verandering stopt de spasmen.
Als je een hekel hebt aan suiker, sla het dan over. Zuig direct op een schijfje citroen. De zuurheid is intens. Het overweldigt de sensorische zenuwen. Het resultaat is hetzelfde. De hik verdwijnt snel.
Koud en plakkerig
Leg een ijsblokje op je navel. Het klinkt raar. Het werkt.
De navel ligt dicht bij het middenrif. De koudeschok kalmeert de spiersamentrekkingen. Het vermindert ontstekingen. Het reset de zenuwuiteinden. Houd hem daar totdat de hik stopt. Of totdat het ijs smelt. Wat het eerst komt.
Je kunt ook een plakkerig voedsel proberen. Een lepel honing werkt. Pindakaas ook. De textuur bedekt de keel. Het verandert de slikreflex. Deze mechanische actie leidt het middenrif af. Het stopt de onvrijwillige schokken.
Geen van deze is magisch. Het zijn trucjes. Ze exploiteren de reflexen van het lichaam tegen zichzelf. Kies er een. Probeer het. Kijk wat voor jou werkt.
Waarom pittige saus de hik stopt
Het gaat niet over masochisme. De hitte in hete saus dwingt je hersenen om prioriteit te geven aan de verbranding boven de spasmen. Het middenrif vergeet te schokken. De hik verdwijnt. Beschouw het gewoon niet als een dagelijkse smaakmaker.
Appelciderazijn als ontspanningsmiddel
Citrus en azijn hebben één eigenschap gemeen: zuur. Die scherpe tang ontspant de middenrifspier vrijwel onmiddellijk. Een theelepel werkt direct. Verdun het in water als je smaakpapillen in opstand komen. Het is niet verkeerd om te aarzelen.
Oordruk en ademhalingstrucs
Als u uw gehoorgangen gedurende 30 seconden aansluit, wordt het signaal onderbroken. Hetzelfde geldt voor het inhouden van je adem. Adem diep in. Stop. Houd minimaal een halve minuut vast. Als je langer kunt gaan, beter. De opeenhoping van koolstofdioxide in de longen geeft het lichaam het signaal om de hikreflex te laten vallen. Het is een fysiologische resetknop.
De oren masseren
Het wrijven van de oren is niet willekeurig. Die spieren zijn verbonden met de buik en de longen. Het uitrekken of indrukken van de gehoorgang heeft invloed op die link. Het maakt de spanning los. Het middenrif volgt dit voorbeeld.
De knie-naar-borstpositie
Ga liggen. Trek je knieën naar je borst. Houd een volle minuut vast. Hierdoor wordt de buik samengedrukt. Het dwingt het diafragma tot een nieuwe uitlijning. De spasme breekt.
Anijszaad en de nervus vagus
Kruidkundigen zweren bij anijszaadjes. Kauw ze. Ze richten zich op de nervus vagus. Deze zenuw bestuurt het middenrif. Wanneer gestimuleerd, wordt de hikcyclus kortgesloten. Het is een oude remedie die eigenlijk anatomisch logisch is.
