Wygląda jak scena z horroru. Noworodek rodzi się z dwoma małymi, luźnymi zębami osadzonymi w maleńkich dziąsłach. To przerażające. To zdecydowanie niezwykłe. Ale z medycznego punktu widzenia jest to tylko wariant normalnego rozwoju człowieka.
Zęby te nazywane są zębami urodzeniowymi. Nie są to pełne zęby dorosłe i nie są to w pełni uformowane zęby mleczne w tradycyjnym znaczeniu. Tylko jedno na 2500 dzieci rodzi się z tymi zębami. Większość dzieci czeka około sześciu miesięcy, zanim z dziąseł wyjdą pierwsze zęby.
Same zęby są często kruche. Zwykłe zęby mleczne mają czas na utworzenie twardej, zmineralizowanej warstwy szkliwa podczas rozwoju szczęki. Zęby wyrzynały się przy urodzeniu pojawiają się tak wcześnie, że szkliwo zębów nie ma czasu na całkowite zwapnienie. Mogą mieć żółtawy odcień. Są słabi.
Ryzyko zadławienia
Dentyści często zalecają usunięcie tych wczesnych zębów. Rozwiązanie zwykle zależy od korzeni. Jeśli korzenie nie są mocno przymocowane do kości szczęki, zęby stają się luźne. Luźne zęby stanowią poważne zagrożenie dla dziecka.
Jeśli ząb wypadnie podczas snu lub karmienia dziecka, może zostać wdychany lub połknięty. Grozi to uduszeniem. Jest to poważny problem bezpieczeństwa. Karmienie piersią również staje się problemem. Luźny, ostry ząb może zranić sutek matki, sprawiając, że karmienie będzie bolesne lub niemożliwe.
Jeśli zęby zostaną zatrzymane, mogą pozostać w jamie ustnej do pojawienia się stałych zębów dorosłych kilka lat później. Stwarza to zauważalną lukę w uśmiechu dziecka. Zwykle jest to nieszkodliwe. Luka ostatecznie się zamyka lub zostaje wypełniona zębami stałymi. Jest to wada kosmetyczna, a nie wada konstrukcyjna.
Historia i genetyka
Przez wieki postrzegano zęby wyrzynające się przy urodzeniu przez pryzmat przesądów. W Malezji uważano je za oznakę szczęścia. W niektórych częściach Chin uważano je za oznakę potworności. Rzymski przyrodnik Pliniusz Starszy twierdził, że przynoszą one szczęście chłopcom i pech dziewczynom.
Szekspir wspomniał o tym przesądzie w sztuce Henryk VI. O Ryszardzie z Gloucester pisał: „Zęby, które miałeś w głowie przy urodzeniu / Aby pokazać, że przyszedłeś ugryźć świat…”
Współczesna nauka oferuje mniej mistyczne wyjaśnienie. Przegląd literatury z 2014 roku opublikowany w Indian Journal of Dentistry sugeruje, że najważniejszym czynnikiem jest genetyka. Około 15% dzieci urodzonych z zębami wyrżniętymi zaraz po urodzeniu ma także bliskich krewnych urodzonych z zębami wyrżniętymi zaraz po urodzeniu. Jest to typowe dla rodzin.
Ten stan jest rzadki, ale sam w sobie nie jest niebezpieczny. To tylko kwestia czasu. Zęby pojawiają się wcześniej, niż pozwala na to harmonogram ich prawidłowego kształtowania. Gdy minie ryzyko uduszenia, jama ustna wraca do normy. Luka się zamyka. Wychodzą dorosłe zęby. Świat wciąż się kręci.
